Soggiorna
Rapallo bekijk je het best te voet, en het deel dat ertoe doet ligt tussen de boulevard en de steegjes van het oude centrum. De enige twee dingen die een verplaatsing vragen zijn het heiligdom van Montallegro, boven op de berg, en San Michele di Pagana, voorbij de haven — en dat zijn ook de twee die zich het meest terugbetalen.
Hieronder de bezienswaardigheden op volgorde van belang, niet van ligging: heb je weinig tijd, dan schrap je van onderaf.
Het heiligdom van Montallegro, en waarom het eerst komt
Het heiligdom van Nostra Signora di Montallegro staat op de berg achter de stad en is verbonden met de verschijning van 1557 aan de boer Giovanni Chichizola. Je gaat omhoog met de kabelbaan, die vertrekt vanaf piazzale Federico Solari in het centrum: 600 meter hoogteverschil in acht minuten, in twee cabines voor 24 personen. Het is de enige kabelbaan van dit type die in Ligurië nog in bedrijf is.
Heb je maar een halve dag, doe dan dit. Niet zozeer om het heiligdom — dat mooi is — als om wat je van daarboven ziet: de hele golf, met het schiereiland van Portofino aan de ene kant en de kust richting Sestri Levante aan de andere. Het is het uitzicht dat de geografie van de hele streek in dertig seconden uitlegt, en je kunt het beter op de eerste dag gezien hebben dan op de laatste.
Wie wandelt kan over de paden omhoog of omlaag: het is een echte klim, voor de ochtend en niet voor twee uur 's middags in augustus.
De tijden van de kabelbaan wisselen per seizoen en de baan sluit voor onderhoud, meestal in november en januari. Het is het enige op deze lijst dat gesloten kan zijn als je aankomt: check het de dag ervoor.
In de eerste dagen van juli is het feest van Montallegro, het feest van de stad. Wie in die dagen belandt, treft een ander Rapallo aan: goed om vooraf te weten, in de ene of de andere richting.
Het kasteel aan zee
Het is het beeld dat je met de stad verbindt: een zestiende-eeuwse vesting op een rots vlak aan het water, met een korte toegang verbonden met de promenade.
Ze bouwden het na 1549, toen de Ottomaanse vloot de plaats plunderde. Het is geen decorstuk, het is een verdediging, en dat begrijp je door te kijken waar het op uitkijkt: het staat precies daar waar je iets van open zee ziet aankomen met genoeg marge om alarm te slaan.
Binnen zijn tentoonstellingen, dus kijk even wat er is als je gaat. Van buiten is het hoe dan ook de plek waar iedereen bij zonsondergang blijft staan, en dan is het op zijn best: de steen neemt de kleur aan en de stad houdt daar halt.
San Michele di Pagana: waar bijna niemand naar zoekt
Voorbij de haven, richting Santa Margherita, ligt het gehucht San Michele di Pagana. In de kerk San Michele Arcangelo, met een inscriptie al in 1133 gedocumenteerd, hangt een Kruisiging van Van Dyck tussen de heiligen Franciscus en Bernardus, met de opdrachtgever Francesco Orero, een Genuese edelman die hier een huis had.
Het werd hoogstwaarschijnlijk geschilderd tijdens het verblijf van de kunstenaar in San Michele tussen 1621 en 1624, en het is het enige altaarstuk dat Van Dyck in heel Ligurië maakte.
Anders gezegd: in een dorpskerk, boven een strand, hangt een schilderij dat in elke andere stad de eerste regel van de reisgids zou zijn. In Rapallo staat het als derde op deze lijst omdat bijna niemand weet dat het er is — niet omdat het minder waard is.
Eromheen liggen de drie baaien: Pomaro, het strand voor het dorp, en de twee kleine vrije stranden Trelo en Prelo, naar dat laatste daal je af vanaf de kerk zelf.
Het oude centrum
- De carruggi: de smalle steegjes achter de boulevard, waar de winkeltjes zijn en waar je echt eet. Er is geen route: je gaat erin en loopt rond.
- De middeleeuwse brug die "van Hannibal" heet: de toeschrijving aan de Carthaagse veldheer is een geliefde legende die niemand serieus neemt. De brug staat er wel en is oud, en de naam vertelt meer over Rapallo dan over Hannibal.
- De muziekkiosk aan de boulevard: geen monument, maar het punt waar de avond van de stad omheen draait.
De kloskant, en villa Tigullio
Kloskant is een plaatselijke ambachtstraditie, met een eigen museum in villa Tigullio, in Parco Casale. Het is een kort bezoek binnen: de kaart om te spelen op een regendag, of wanneer je genoeg gelopen hebt.
Het park eromheen heeft een speeltuin, een kleine botanische tuin, een historische locomotief en het uitzicht op de golf, dus met kinderen rekt de stop zich vanzelf op.
De boulevard
Aan de lungomare Vittorio Veneto breng je meer tijd door dan je van plan was. Hij is vlak en aaneengesloten, en de avondwandeling is meer de gewoonte van de stad dan een bezienswaardigheid — maar als ik het moment moest aanwijzen waarop Rapallo het meest zichzelf is, is het dat, niet het middaguur in het centrum.
Als je weinig tijd hebt
- Twee uur: de boulevard tot aan het kasteel, bij zonsondergang.
- Een halve dag: kabelbaan naar Montallegro, op de terugweg de boulevard tot het kasteel.
- Een hele dag: daar de steegjes en het kantmuseum bij.
- Twee dagen: op de tweede San Michele di Pagana, of de boot vanaf de steiger naar Portofino of San Fruttuoso.
In twee dagen combineer je het centrum, het heiligdom en de zee zonder haast.
Veelgestelde vragen
Wat zie je in Rapallo in een halve dag?
De kabelbaan naar het heiligdom van Montallegro en op de terugweg de boulevard tot het kasteel aan zee. Dat is de combinatie die het overzicht over de golf en het symbool van de stad geeft.
Waarom staat er een kasteel in zee bij Rapallo?
Het is een zestiende-eeuwse vesting, gebouwd na 1549, het jaar waarin de Ottomaanse vloot de plaats plunderde. Het staat op een rots vlak aan het water omdat het de open zee moest bewaken. Tegenwoordig zijn er tentoonstellingen.
Is de brug van Hannibal in Rapallo echt van Hannibal?
Nee. De toeschrijving aan de Carthaagse veldheer is een plaatselijke legende en houdt geen stand: de brug is middeleeuws. De naam is overgeleverd en iedereen gebruikt hem, maar het is een naam, geen datering.
Waar hangt het schilderij van Van Dyck in Rapallo?
In de kerk San Michele Arcangelo, in het gehucht San Michele di Pagana, voorbij de haven. Het is een Kruisiging tussen de heiligen Franciscus en Bernardus, hoogstwaarschijnlijk geschilderd tussen 1621 en 1624, en het blijft het enige altaarstuk dat Van Dyck in heel Ligurië maakte.
Wat zie je in Rapallo als het regent?
De tentoonstellingen in het kasteel aan zee en het museum van de kloskant in villa Tigullio, in Parco Casale: twee korte bezoeken binnen. Rapallo is een stad die het hele jaar leeft, dus winkels en eetgelegenheden blijven ook buiten het seizoen open.